Rabia’nın Doğum Hikayesi

GECE, MELEKLERİM ve BEN
Bir gün hamile olduğum gerçeğiyle uyandım. Uzun bir süre bu gerçeğe alışamadım.  İlk 3 ayım kabus gibiydi. Daha sonrasında bebeğimin gelişim aşamalarını gördükçe içimde bir şeyin yaşamaya başladığı gerçeğine alışmıştım. Hamileliğimin 5.ayında Lotus Gebe ve Meleklerim ile tanıştım.
İlk engelim korkularımdı ve bunu aşmamda İnci Hocamın emeği büyüktü. Doğuma hazırlık eğitiminde hipnoz ve olumlama yaparak beni doğumla ilgili korkularımdan uzaklaştırdı. Bebeğimin hareketlerini daha çok hissetmeye başladığım anda artık her şey çok farklıydı benim için. Pilates dersinden sonraki gece sancılarım başladı. Gaz sancısı sandım önce ama yok başka bir şeydi. Meğerse dalgaymış. Sabaha kadar pilates topunun üstünde dalgalarla sörfüm başladı.

Sabah hastaneye 3 cm açıklıkla gitmişim. Hastanede panikledim ve her şeyi unuttum ama meleğim hemen kulağıma fısıldadı. “Sakin ol, her şey yoluna girecek. Nasıl rahatsan öyle nefes al
ve bol bol yürü.” Hastane odasında şaşkın şaşkın yürürken kapı açıldı ve diger meleğim. O sihirli elleriyle her dalgada bana masaj yaptı. Unuttuğum bütün nefesleri hatırladım ve her şey yoluna giriyordu. Dalgalar arttıkça sörfümüz daha zorlaşıyordu. 1 saat sonra falan hastane ebesi muayene yaptı. 8-9 cm açıklığınız var dedi. Halbuki yanlış ölçmüş. 6-7 cm açıklığım varmış. Yoksa o dalgalarla o kadar keyifli sörf yapamazdım 9 cm olsaydı açıklığım:))
Her şey hızlı gelişti. Dalgalar beni zorladığında hep meleklerim yanımdaydı. Onlara tutundum. Bir an olsun düşmeme izin vermediler. Saatler geçti, bebek gelmiyordu ve o an.. Yapamayacağım artık dediğim o an..
Meleğim o gün iyi ki oradaydı ve iyi ki yalnızdık. Bebeğim, ben ve meleğim..
“Bebeğin çok güçlü, savaşıyor. Sen de öylesin. Yapabilirsin, konuş onunla”
Anlatamayacağım bir an.

Bir Cevap Yazın