Pınar’ın Doğum Hikayesi

Pınar’ın Doğum Hikayesi

Sevgili arkadaşlar. Bende artık mucizevi doğum hikayemi anlatabilirim. 32.günümüz  bugün ancak yazabildim.
Hersey 5. Haftada hamile kaldığımı anlayıp, evde test yapıp pozitif sonucun çıkmadıyla başladı. Çok istiyoduk, Allahım bize evlendikten 2 buçuk ay sonra nasip etti. İzmite döndükten sonra İnci hanım vasıtasıyla 19. Haftada lotusla tanıştım. Beni motive eden, mutlu eden, eglenceli zamanlar paylaştıgım bir mekana dönüştü o küçük daire. Her derse zevkle gittim, hepsinde eglendim, güldüm, ve ögrendim.
Uzun ve zorlu bir süreçti hamilelik benim için. Yaptıgım pilatesin yanında nerdeyse hergün yürüdüm. Çok hareketli geçiyordu hamilelik, her gün dışarlardaydım. Son günler yaklaştıkça normal doğuma karşı bir korkuda başladı. Yinede illa annelerimizin usulü doğum yapmalıydım. ‘Onlar yaptıysa bende yapabilirim’ kendimi motive cümlemdi. vücudumu kestirmek kesinlikle istemiyordum, bebeğim istediği zaman hazır olduğunda doğal yollarla gelmeliydi. Herkes ne kadar cesaretlisin dedikçe bi tarafım evet derken bi tarafım da hala korkmaya devam ediyodu.
Nasıl olucak falan derken eğitime katılmaya karar verdim. Eşim hiç gelmek istemesede yalnızda olsa gitmeye karar verdim. 3 günlük eğitim kulağa uzun ve sıkıcı geliyordu ama ne kadar gerekli olduğunu bittikten sonra ve doğumda daha çok anladım. Gültencim, gamzecim ve İnci hocam sağolsun, gerekli tüm cesareti ve bilgiyi verdi.
Son günlerin yaklaştığını ben biliyordum, ama hsaplara böre henüz 36 haftalıktım. Doğumdan 2 gün önce ‘Allahım artık lütfen gelsin bebeğim’ diye hüngür hüngür ağladım, gercekten son haftalarda çok zorlanıyordum.
Ve işte mutlu sona yaklaşırken, o gece, annemlerde kalıyoruz. Sabaha karşı 4 de karnım ağrıyor diye uyandım. Adet sancısı gibi. Tuvaletten kalkınca tekrar yatağa gidip, biraz dalıyordum ki tekrar başlıyordu. Eşim hadi hastaneye gidelim, doktoru arıyım, Gülten’i arıyım dedikçe ‘ arama uyuyorlardır !’ diyordum ne deliyim. Eşime dakika tut askım dedim. Başladı, 40 dk, 30 dk, 5 dk’ya inince söyle dedim. Ben yerde trans halinde hareketler yaparken hala acaba yalancı sancımı diye oyalanıyordum. Tabi suyum geldi, pembe bir su gelmeye basladı, bir tuvaletteyim bir yerde. ben artık dayanamıyorum beni hastaneye götür dediğimde saat 8 di. Gittiğimizde  Açılma başlanış dediler, 3-4 cm , sonrası zaten biraz koridorda yürüyüş, eşimin yaptığı masaj ve bol sancı. İnsan bilmediği şeye karşı cesaretli olurmuş ya, tam da ondan. Allah’ım o ne sancı, bu dünyada değil başka bi boyuttayım sanki. Gözlerimi çok nadir açtığımı hatırlıyorum. Toplamda 8 saatlik bir sancı benimki. 10 cm oldu hadi ıkın diyorlar, ıkınma hissi yok. Hemen doğumhaneye aldılar, eşimle elele, ondan güç alıyordum, inci hocam ne güzel konuşuyor, ıkınıyorum zorla, kaç defa, geldi geliyor gelecek derken kafası çıkmış. Her ıkınmada çıktı diyorlar bir daha ıkın. İsyanlardayım, hani gelmişti derken bir daha ıkın. En son ‘Artık yapamıycammmmm’ diye bağırırken gelmiş kuzum. Tam bir boşalma anı. Kızımı karnıma koydu hocam, bu içimden mi çıktı diye şaşkın şaşkın eşime bakarken kendimi tutamayıp ağlamaya başladım. Eşimde bu mucizeye inanamayan gözlerle bana bakıyordu. Şaşkın. Kızımızı aldılar yıkamaya, o arada ebe hadi bakalım tekrar ıkın ikizi gelecek dedi, bende ‘o ne, yoksa ikiz mi’ dedim dehşet içinde. Şimdi çok gülüyorum, nasıl bir kafaysa !! ‘Yok eşi, beslendiği yer’ derken üstüme bir abandı ebe, kemiklerim kırıldı sandım, inci hocam kızdı ebeye. O arada Tabi gelmiş o parçada. Dahada bir rahatlık duygusu geldi üstüme. gözlerimi açtım, Hocam çok güzel bir doğumdu, dikişte yok dedi.  Doğumhaneden çıkarken dünyaya yeniden gelmiş gibi hissediyordum. Eşim ‘adamsın sen adamsın’ diye öpüyordu beni. Müthiş bir duyguydu.
Sonra kızım geldi, o koku, o ten, o gözler. Dünya değişti o an, artık onsuz bir hayat bomboş. Allaha binlerce şükür bu mucizeyi bize yaşattığı için. Herkese de tesekkurler, öncelikli İnci hocama, sevgili gülten ebeme ve gamzeye, pilates arkadaşlarıma. Hepinizi iyiki tanıdım. arkadaslıklarımızın devamını dilerim.
Sevgiler, Pınar

Bir Cevap Yazın